Własność przemysłowa zostaje objęta ochroną prawną na wniosek twórcy, który zgłasza wynalazek do rejestru. Istnieją jednak wyjątki od tej reguły i ochrona patentu może być ustanowiona w wyniku starań innych niż twórca podmiotów.

Wnioskodawcą może być przedsiębiorca, który zatrudnia twórcę wynalazku, a sam wynalazek powstał w ramach wykonywania przez twórcę obowiązkowych pracowniczych (wynikających z umowy o pracę lub z innych zobowiązań).

Dodatkowo przedsiębiorca ma pierwszeństwo w egzekwowaniu praw patentowych, jeśli wynalazek uznany za własność przemysłową został stworzony przy pomocy środków (narzędzi, dóbr) do niego należących (np. w jego pracowni).

Podmiotem występującym o przyznanie ochrony własności przemysłowej może być też organizacja, która reprezentuje interesy producentów. Przepis ten nie odnosi się jednak do wszystkich dóbr uznawanych za własność przemysłową, a tylko do oznaczeń geograficznych.

Przedmiotem ochrony prawnej jest także wzór użytkowy, czyli każde nowe i użyteczne rozwiązanie mające techniczny charakter, dotyczące kształtu, budowy albo zestawienia rzeczy o trwałej postaci. Wzór użytkowy musi mieć praktyczne zastosowanie - to jest najważniejszy warunek uznania wynalazku za przedmiot ochrony. Wzór ten jest chroniony 10 lat od momentu, w którym nastąpiła rejestracja patentu.